BOSLUGA DUSEN SES

Ufukta kaybolup giden, gemiler ve ümidim

Gülmüyor artik yüzüm, soldum, tukendim, eridim

Akrep ve yelkovan gibi, gündüzler ve geceler

O’nu benden gizliyor, şu kapanmış pencereler

 

Her gün ayrı bir azap ve her yer benim kafesim

Benden kalacak yarına, boşluğa düşen sesim

Latif UNAL / 28 Nisan 2008

TITREYEN DUYGULAR

Bir dunya dusunuyorum, basindaki sihirli yumak cozulen

Bir dunya dusunuyorum, ilmik ilmik dantela gibi orulen

Ve o dunyayi gozluyorum, emareleri ufukta gorulen.

 

Bir dunya dusunuyorum, inancin elinde kuculen

Bir dunya dusunuyorum, uzeri nokta nokta cizilen

Ve o eli dusunuyorum, bir zamanlar masumca opulen

 

Bir yolculuk dusunuyorum, ruhunu hicretten alan

Bir emirdir bu diyorum, emredileni cole salan

Ve bir hayirdir diyorum, icinde hikmet saklanan

 

Gecen yillarima bakiyorum, baba maziyi hatirlatan

Cocuklugum bir yalan, gencligim koynumdaki yilan

Ve su gunlerim bana diyor, var birazda sen oyalan

 

Bir yerdemi yasiyorum ben dunyanin altinda kalan

Bir beden ve ruh dusunuyorum, heryerini dertler saran

Ve o kudsi siz, bir zaman gelecek yerin alti ustunden hayirli olan

 

Bir dudak dusunuyorum, semanin altindan open

Bir cift goz dusunuyorum, hep gozyasi doken

Ve bir hasret hissediyorum, yuregimi yerinden soken

 

Bir idrak ozluyorum icteki dunyami anlayan

Bir anlayis bekliyorum, hislerime tercuman olan

Ve o gonlu ariyorum, gonlumle rezonans olan

 

O sesi duymak istiyorum, bana kuvvet veren

Kutlu nefesi bekliyorum, ruhumu semaya erdiren

O selami ozluyorum, yalanina cubbe, gercegine can verdiren

 

Oyle bir dunyadayimki;sanki Mekke gibi cefali

Oyle bir dunya ozluyorumki; Medine gibi vefali

Oyle dostlar ariyorumki; olmasin gurur ve benlik

Ve oyle dostlarki rabbim, Sen ver bana esenlik

 

Sesimin titrekligime bakmayin can dostlarim

Titreyen duygularim ve urperende hislerimdir

Aglayan gozlerim degil, mahzun gonlumdur

Kuruyan dudaklarim degil, susamis kalbimdir

Ozleyen ozumdur, sitemkar sadece sozumdur

 

Latif UNAL / 1992