GONLUMU SARSAN DEPREM

28 Mart, 1970 Cumartesi akşamı

Bir anda mahvetti bütün yaşamı

Bu acı tarih benim ve ailem için

Unutulamaz anlatayım niçin.

 

Gediz, bu küçük yer benim kasabam

Burada yaşar abim, annem ve babam

Deprem burada olduğundan dolayı

Anlatmak istedim bu acı olayı.

 

İzmir’de idim ben o acı günde

Gece bir fırtına koptu gönlümde

Sabahleyin olayı gazetelerde gördüm

Kafamda binbir renkten düşünce ördüm

 

Acaba diyordum ailem ne durumda

Cevap verecek yoktu her sorumda

Bu düşüncelerle beldeme vardım

Baktım ki her yerden geliyor yardım.

 

Aradım ve sonunda buldum ailemi

Ezmişti onlari bu acı günün elemi

Çaresiz anam oturmuş köşe başında

Korkunun işareti akan göz yaşında.

 

Babamın gözleri ise meçhule bakıyor

Alevler saçan yangın bağrını yakıyor.

Ağabeyimi arıyordu endişeli gözlerim

Telaştan duyulmuyordu titreyen sözlerim.

 

Nihayet sonunda onu da buldum

Ailemi tam görmekten cok mutlu oldum.

Hemen sonra diğer akrabaları aradım

Heyecandan Gediz’i bir çırpıda taradım.

 

Bulmuştum lakin üc kayıp vardı

Bir anlık sevincimi üzüntu sardı

Onlar ablamın kızı, kayınvalide ve babası

Yaşadıkları şoktan unutmuşlardı yası.

 

Yatma vakti gelince kalender pederim

Evde yatarız diyor, gerisi Allah kerim

Yattım ama uykusuz geçirdim o geceyi

Sürekli deprem sallıyordu pencereyi

 

Derhal carşıya çıktım olunca sabah

Vardı her sesde bir acı ve bir ah

Telaş ve endişe içerisindeydi yollar

Meşguldu hep şuursuz çalışan kollar

 

Bir olay ise bambaşka bir biçimde

İlginç ve hayret uyandirdi içimde

Bir makina getirmiş Alman uzmanlar

Enkaza yerleştirip canlı var diyorlar

Kalp atışından biliniyor eğer varsa kişi

O zaman onu aramak uzmanların işi

Bir uzman böyle yapıp “canlı var” dedi

İnsan yerine çıktı, canlı bir kedi. 

 

 

Latif ÜNAL / Nisan 1970

LISE SON SINIFLARA

Yillar geciverdi bir serap gibi sanki

Eriyip, kayboldu gozlerimiz onunde

Dertle ve sevincle gecen gunleri anki;

Ilerlersin  benligim dogrunun yonunde.

 

Ne olaylar yasadik biz bu gunler icin

Cevaplar ve sorularla dolup tasarak

Ilkten baslayip sona gelebilmek icin

Sular gibi kostuk engelleri asarak.

 

Iraktan yakindan gelenlerimiz oldu

Nice hedef ve nice gayeler ugruna

Iraktanda gelsek burasi bir okuldu

Fark gozetmeden hep yaslandirdi bagrina

 

Los bir isik gibiyse gurbet elde gunes

Ay da bir mum isigindan farksizdir o an

Ruhun daraldiginda geceler olur es

Arkadas bulmus gibi ferahlarsin inan

 

Hayal gibi gelsede, istikbal bizlere

En guzel hedeflere temeller atalim

Durmayip yuruyelim, bakarak izlere

Istikbal icin gucumuze guc katalim

 

Yilmayalim asla cogalsada engeller

En rahat bir yolda yurur gibi gezelim

Mutluluk yolunda takilsada cengeller

Omuz omuza tum guclukleri ezelim

 

Lakin kalplerimiz bu gunler icin her an

Sabretmesini bilerek inancla dolsun

Umut dolu kimseler olarak her zaman

Nurlu ve umitli gunler bizlerin olsun…

Latif UNAL/1975

NOT:Bu siirin bas harfleri yukaridan asagiya okundugunda
         [Yedinci siniflara hediyem olsun] seklinde okunur.

BOSLUGA DUSEN SES

Ufukta kaybolup giden, gemiler ve ümidim

Gülmüyor artik yüzüm, soldum, tukendim, eridim

Akrep ve yelkovan gibi, gündüzler ve geceler

O’nu benden gizliyor, şu kapanmış pencereler

 

Her gün ayrı bir azap ve her yer benim kafesim

Benden kalacak yarına, boşluğa düşen sesim

Latif UNAL / 28 Nisan 2008

TITREYEN DUYGULAR

Bir dunya dusunuyorum, basindaki sihirli yumak cozulen

Bir dunya dusunuyorum, ilmik ilmik dantela gibi orulen

Ve o dunyayi gozluyorum, emareleri ufukta gorulen.

 

Bir dunya dusunuyorum, inancin elinde kuculen

Bir dunya dusunuyorum, uzeri nokta nokta cizilen

Ve o eli dusunuyorum, bir zamanlar masumca opulen

 

Bir yolculuk dusunuyorum, ruhunu hicretten alan

Bir emirdir bu diyorum, emredileni cole salan

Ve bir hayirdir diyorum, icinde hikmet saklanan

 

Gecen yillarima bakiyorum, baba maziyi hatirlatan

Cocuklugum bir yalan, gencligim koynumdaki yilan

Ve su gunlerim bana diyor, var birazda sen oyalan

 

Bir yerdemi yasiyorum ben dunyanin altinda kalan

Bir beden ve ruh dusunuyorum, heryerini dertler saran

Ve o kudsi siz, bir zaman gelecek yerin alti ustunden hayirli olan

 

Bir dudak dusunuyorum, semanin altindan open

Bir cift goz dusunuyorum, hep gozyasi doken

Ve bir hasret hissediyorum, yuregimi yerinden soken

 

Bir idrak ozluyorum icteki dunyami anlayan

Bir anlayis bekliyorum, hislerime tercuman olan

Ve o gonlu ariyorum, gonlumle rezonans olan

 

O sesi duymak istiyorum, bana kuvvet veren

Kutlu nefesi bekliyorum, ruhumu semaya erdiren

O selami ozluyorum, yalanina cubbe, gercegine can verdiren

 

Oyle bir dunyadayimki;sanki Mekke gibi cefali

Oyle bir dunya ozluyorumki; Medine gibi vefali

Oyle dostlar ariyorumki; olmasin gurur ve benlik

Ve oyle dostlarki rabbim, Sen ver bana esenlik

 

Sesimin titrekligime bakmayin can dostlarim

Titreyen duygularim ve urperende hislerimdir

Aglayan gozlerim degil, mahzun gonlumdur

Kuruyan dudaklarim degil, susamis kalbimdir

Ozleyen ozumdur, sitemkar sadece sozumdur

 

Latif UNAL / 1992

KIRMIZI KİRAZLAR

Her mevsimde bir tren gelir aksatmadan bizlere,

İçinde renk renk hediyeler en sevgili O Yar’dan.

Sonsuz şükür Rabbimize, binler teşekkür sizlere,

Renk renk sevgi getirdiniz, görmedigimiz diyardan.

 

Her türlü kır çiçekleri, sarı, yeşil, mor, kırmızı.

Üşütsede kış bizleri, sevgiyle ısıtır yazlar.

Bazen coşkular yaşarız, bazende derin bir sızı,

Dostluğumuzu pekiştirsin, bu kırmızı kirazlar.

                                          

Latif UNAL /Ocak 2008                                            

 

NOT:
Bu şiir, İstanbul’daki bir okuldan, Diyarbakır’daki bir okula ziyarete gelen ve onlara hediyeler getiren öğrencilerle, onları karşılayan öğrencilerin karşılıklı konuşmasını  sembolize etmektedir.     

SUSKUN KALAN GONLUM

Sessiz gibi görunse de haykırdığım su dağlar
Yankı yankı ses verip, derdime ortak oluyor
Oyle sessiz duruyor ki dost bildiğim insanlar
Suskun kalan gönlüme hayret ve hüzün doluyor.         

Ey gönül sahilime çarpan dalgalar
Hasretin hüznünü şimdi sizlerle aşıyorum.     
Ey çığlık çığlığa uçuşan martılar     
Attığınız her çığlıkta, bir gurbet yaşıyorum.        

Gurbet yamaçlarında vefa çiçeği ararken
Dostun cefasini bulsam, buket gibi dererim
Gönülden olan davranışlar ruhumu sararken
Sevginin bastığı her yere, kalbimi sererim.

Latif ÜNAL  / Eylul 2007

SİİRE DÖKÜLEN HİSLER

Yillar ve olaylar oylesine cilgin akiyorki;    
Guzel gunlerim benim, geri don diyesim geliyor.     
Zaman saati bile oyle manali bakiyorki;    
Dusundukce “hey gidi gunler hey” diyesim geliyor. 

Gonlum dertlerle, gozum yaslarla oyle doluyorki;    
Tek dost ve sirdas gibi onlari sevesim geliyor.    
Boynu bukuk umit cicegim huzunle soluyorki;    
Solmasin diye her zaman, mujde veresim geliyor.     

Dalgalar su sahile oyle amansiz vuruyorki;
Aldirmadan kiyilarda yalniz gezesim geliyor.
Martilar tepemizde oyle pervasiz ucuyorki;
Neler dusunduklerini o an sezesim geliyor.

Latif UNAL / 1992

BIR DALGASIZ RIHTIM

Meçhul ülkelere yelken açan bir sandal gibi,
Seninle bu uzun yolculuğa elele cıktık
Ey rüzgar gotür bizi cok uzaklara der gibi
Zorluklar dolu bu hayata, beraber atıldık.

Hayat aşına lezzet katan, sabır ve ezgidir
Vefa suyuyla gelişip kökleşende sevgidir. 

İçimdeki fırtınalar savururken yaşamı
Acılardan kaçmak istiyorum adım be adım
Sen fırtınasiz bir liman ve bir bahar aksamı
Ve güvenle sıgınacağım bir dalgasız rıhtım.

Latif ÜNAL/Mart 2008

VARDIR

Yer ve goklerin meydana gelisinde,
Gece ve gunduzun yer degisiminde,
Gemilerin sessizce suzulusunde
Nice faydalar ve guzellikler vardir 

Olu topraga canveren yagmurlarda
Devamli yon degistiren ruzgarlarda
Yere inmeyi bekleyen bulutlarda
Binlerce sirlar ve isaretler vardir.

[Bakara, 2/164] 
Latif UNAL /23 Ocak 2007

ŞİMDİLERDE

Ah be nefis, hani geçmezdi?
Gençliğin bağrında uzun seneler.
Bak işte, saçlar döküldü
Kırıştı eller, beller büküldü
Şimdilerde ömür “hüzün” heceler…                     

Hani sabit-kadem yaşamak?
Gündüze dönecekti ya geceler.
Gör işte, sebat çözüldü
Karıştı niyet, sözler bozuldu
Şimdilerde ruhum “azim” hedefler… 

Ah be gönül, haydi hatırla!
Cevapsız kalırmı hiç içten istekler.
Al işte, dua yükseldi
Zikretti yürek, gözler ağladı
Şimdilerde kalbim “ümit” besteler…                       

O nurdan kapı var ya hani!
Tokmağının ardı sonsuz nimetler.
Duy işte, kilit açıldı
Saçıldı esenlik, yüzler ağardı
Şimdilerde benlik “şükür” secdeler… 

 

E. YILMAZ